आबा

खुर्ची ला वाळवी लागली होती
चार पैकी एका पायाने, साथ सोडली होती
वाळक्या शुष्क कातडीने झाकलेली, अडगळ त्यात बसली होती
त्या कोरड्या डोळ्यात पण आसवांचा पूर होता
आबांच्या दृष्टीस मात्र सर्वत्र धूर होता
स्वतःच्या रक्ताची नाती, त्यांचा अंताची वात पहात होती
आबांना यापुढे फक्त, फाटक्या विजारीची साथ होती
खुर्ची खाली गंजलेल्या ताटात, कोरडा शिळा भात होता
स्वतःच्याच घरी आबांचा, कैद्याचा थाट होता !!